Filtr cząstek stałych

Filtr cząstek stałych jest coraz częściej wypowiadanym słowem nie tylko podczas wizyt u mechanika, ale przede wszystkich podczas zakupu używanego auta. Czym tak naprawdę jest i czy należy się obawiać się problemów z nim związanych?

Filtr cząstek stałych jest coraz częściej wypowiadanym słowem nie tylko podczas wizyt u mechanika, ale przede wszystkich podczas zakupu używanego auta. Czym tak naprawdę jest i czy należy się obawiać się problemów z nim związanych?

Czym jest filtr cząstek stałych?

Filtr cząstek stałych jest elementem układu wydechowego, a dokładniej filtrem odpowiedzialnym za oczyszczanie spalin z cząstek sadzy i popiołu. Filtr cząstek stałych w większości przypadków nazywany jest DFP (ang. Diesel particulate filter) bądź FAP (fr. Filtre a particules). Powodem wprowadzenia filtrów cząstek stałych było zaostrzenie norm emisji spalin, a dokładniej wprowadzenie Euro IV, która znacząco ograniczyła emisję cząstek stałych w porównaniu z poprzednimi normami. Cząstki stałe dotyczą sadzy powstałej w procesie niecałkowitego spalania paliwa. W jej skład wchodzi między innymi węglowodór i węgiel oraz siarczany, tlenki siarki i metali. Jego umiejscowienie również nie jest przypadkowe- znajduje się tuż za reaktorem katalicznym (katalizatorem). Niestety jego obecność w układzie wymusza wprowadzenie dodatkowych modyfikacji układu- czujnika ciśnienia, czujnika temperatury spalin przed i za filtrem oraz szerokopasmowej sondy lambda. Informacje z poszczególnych czujników przekazywane są do sterownika, który na ich podstawie oblicza poziom zapchania filtra i odpowiedzialny jest za przeprowadzanie procesu regeneracji (wypalania).

Jak jest zbudowany?

Filtr cząstek stałych zbudowany jest z ceramicznego korpusu w metalowej obudowie. Obudowa filtra cząstek stałych w większości przypadków wykonana jest ze stali nierdzewnej, ponieważ zastosowanie tego materiału zapewnia dłuższa żywotność. Wnętrze filtra cząstek stałych to kanały, które ułożone są obok siebie równolegle. Bardzo ważnym faktem jest, że każdy z kanalików ma zamknięty jeden z końców- niektóre kanały zatkane mają wlot, a drugie wylot. Ich ułożenie nie jest przypadkowe- całość tworzy siatkę. Kanały, które mają zatkane wyloty nazywane są kanałami wlotowymi- to do nich trafiają spaliny. Sytuacja odwrotna występuje w przypadku kanałów wylotowych, gdzie zatkane są wloty. Zastosowanie tego rozwiązania przyczynia się do wymuszenia przepływu spalin przez porowate ścianki poszczególnych kanałów. Kanały wykonane są z węglika krzemu, który pokryty jest tlenkiem glinu i tlenkiem ceru, dodatkowo osadzone są na nich cząstki platyny. Porowatość ścianek kanałów umożliwia przepływ spalin, podczas którego zatrzymywane i gromadzone są cząstki sadzy. Skutkiem ubocznym pracy filtra cząstek stałych jest jego zapchanie, które prowadzi do obniżenia mocy silnika i wyświetlenia się komunikatu informującego o problemie z filtrem, co więcej w niektórych przypadkach zapchany filtr cząstek stałych prowadzi do przejścia silnika w tryb awaryjny. Co wtedy? W większości przypadków filtr możemy samodzielnie wypalić czego efektem będzie powrócenie do normalnego trybu pracy silnika. Jeżeli samodzielne próby nie pomagają musimy udać się do serwisu/mechanika, który przeprowadzi regeneracje filtra. Niestety nie zawsze zabieg ten pomaga i w takim przypadku zmuszeni będziemy do jego wymiany. Zakup nowego filtra cząstek stałych wiążę się ze sporym wydatkiem.

Filtra cząstek stałych nie należy się obawiać pod warunkiem regularnego serwisowania pojazdu. Niestety jeżeli jednostka napędowa jest w złym stanie technicznym, najprawdopodobniej w niedługim okresie czasu będziemy mieli problem z filtrem cząstek stałych.